به یاد نژاد

ازادی عقیده ، حق تعیین سرنوشت ،آزدای بیان ومطبوعات ، مصونیت های فردی ، آزادی احزاب و جمعیت ها وهمچنین احترام به حق مالکیت و دارا بودن امنیت قضایی از حمله مباحث اساسی حقوق شهروندی است .

تحقق حقوق شهروندی اگر چه نیازمند تدوین و وضع قوانینی نوینی است ، اما عمل به مجموعه قواعد پراکنده موجود نیز می تواند آرزوی تحقق واقعی حقوق وآزادی های عمومی را جامعه عمل بپوشاند ، آرزویی که امروز اکثر مردم ما در پرتو تضاد و             تعارض های اجتماعی وهمچنین استیلای حقوق عمومی بر حقوق خصوصی به دنبال آن             می گردند.

یکی از آرزوهای دیرین که از جمله عناصر اساسی تحقق« حقوق شهروندی » است ، مصونیت حیثیت ویا امنیت حیثیتی است حیثیت که مترادف آن آبرو ، اعتبار وشان اجتماعی می باشد ، تجلی حیات معنوی فرد در روابط انسانی تلقی می شود حیثیت در حقیقت شخصیت وجودی انسان را در حیات معنوی اش متجلی می کند ودر زندگی فردی واجتماعی حیات مادی او را تحت تاثیر کامل قرار می دهد.

انسان خردمند برای حیات معنوی خود تا آن حد کوشاست که برای صیانت از آن در برخی موارد حیات مادی خود را به مخاطره می اندازد به همین جهت اصل بیست و دوم قانون اساسی مصونیت حیثیت را مقدم به سایر موضوعات قرار داده است.

مفهوم « حقوق شهروندی » از جمله مفاهیم حقوقی است که اخیراً در گفتمان سیاسی ، اجتماعی جامعه رونق گرفته است مفهومی که ترجمان حقوق و آزادی های اساسی وعمومی جامعه بوده ودر برگیرنده اساسی ترین نیازهای عمومی ملت هاست درقانون اساسی هم آمده است «حیثیت ،جان ، مال ، حقوق ، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند. »

بوردیو مفهوم سرمایه اجتماعی را در دهه 70و80 گسترش داد مفهوم سرمایه اجتماعی در نظریه بوردیو با تئوری طبقه وی ارتباط دارد او سه نوع سرمایه نام می برد که با مفهوم طبقه اجتماعی در ارتباط است مفهوم سرمایه اجتماعی بوردیو بر تضادها وکارکرد قدرت تاکید می کند .

سرمایه اجتماعی برای بوردیو به عنوان ابزاری است که به باز تولید نابرابری دسترسی به منابع تحصیلی می انجامد این تئوری بیشتر ریشه های اجتماعی –فرهنگی دارد که به تجارت متفاوت افراد در دسترسی به منابع فرهنگی – اجتماعی می پردازد . همین دیدگاه او نسبت به سرمایه اجتماعی است که منجر به کار تجربی دراین حیطه شده است .

سرمایه نمادین که توسط بوردیو کار می رود . مجموعه اداب وابسته به افتخاری است که به یک فرد یا گروه تعلق دارد واز طریق کتاب ها ، ارزش ها ومکان های یادگیری به دست می آید سرمایه نمادین مشخص می کند که چه اشکال ومصارفی از سرمایه به عنوان مبنای مشروعیت اجتماعی در جامعه شناخته شود موقعیت ها وتقسیمات اقتصادی ، منابع فرهنگی واجتماعی به طور کلی در همکاری با سرمایه نمادین مشروعیت می یابد .

به نظر بوردیو از رهگذر سرمایه نمادین است که دولت جایگاه برتر از در اعمال قدرت نمادین دارد ؛ یعنی ابزارهای تحمیل و القای اصول ماندگار نگرش وتقسیم بندی را که مطابق ساختارهای خاص اوست ، کسب می کند .

کوتاه سخن آنکه؛ سرمایه اجتماعی به معنی به دست آوردن موقعیت های اجتماعی و برخورداری از شبکه های کما بیش گسترده ای از روابط ، دوستان و آشنایان است که می توانند در مواقع ضروری به نفع فرد وارد عمل شوند ؛ وسرمایه نمادین که به دلیل موقعیت های کاریزماتیک ویا با تکیه بر نمادها وقدرت های پیش زمینه ای برای نمونه نهادها ، سازمان ها ، دین ، قومین و ... برای فرد ایجاد می شود بدین ترتیب هر فرد وهر مجموعه یا از افراد در جامعه داری سرمایه ای کلی می شوند که خود ترکیبی است از سرمایه های کلی می شوند که خود ترکیبی است از سرمایه های مختلف در بالاترین اجتماعی که میدان قدرت است .

در زندگی همه ما مواقعی وجود دارد که باید در مساله ای صحبت کنیم ممکن است این صحبت در جلسه یا کنفرانسی باشد که رسمیت داشته باشد وممکن هم هست که در یک جمع خانوادگی یا در محیط کار بخواهیم برای دوستان یا همکارانمان صحبت کنیم اگر مهارت های لازم را در این زمینه داشته باشیم ، قطعاً روند کار با موفقیت بیشتری انجام می شود وبه نتایج بهتری می رسیم.

یکی از مباحث مهمی که اکثر صاحب نظران درباره آن اتفاق نظر دارند مقدمه ای که ما برای گفتار خود انتخاب می کنیم .برخی می گویند اصل مطلب مهم است ومقدمه تاثیر چندانی در روابط ندارد ، در صورتی که اگر مقدمه جالب ودلنشین نباشد دنبال کردن بقیه صحبت از جانب شنوندگان چندان قطعی نیست پس سعی کنید صحبت خود را همیشه با یک مقدمه آغاز کنید وسپس به اصل بحث بپردازید.

4- نکته درباره مقدمه چینی

بسیاری افراد حتی در دوران تحصیل وبرای نوشتن انشاء نیز برای پرداختن به مقدمه دچار مشکل می شوند با توجه به نکات زیر حداقل ازاصول کلی مقدمه اگاه خواهند شد :

- مقدمه نباید تنها اطلاعات خاصی را به شنونده منتقل کند بلکه باید شنونده را جذب کند و برای پیگیری کلام انگیزه لازم را در او به وجود آورد.

- مطالب بیان شده باید مرتبط با یکدیگر باشند ، نه این که در مقدمه به نکاتی پرداخته شود که در آخر بحث ، هیچ نتیجه ای از آنها گرفته نشود.

- در نهایت با نوع کلام خود سعی کنید ارتباطی میان خود وشنونده ایجاد کنید که موج مثبتی ایجاد شود وفضای دلنشین ومطلوبی به بحث شما بدهد.

12- نکته درباره جان کلام

واما درپرداختن به مطالب اصلی کلام ، پس از مقدمه ، نکات زیر را در نظر داشته باشید:

-        از کلمات قابل درک وبا معنی استفاده کنید .

-    القاب ، عناوین واصطلاحات فوق تخصصی، کمکی به درک بهتر موضوع نمی کند.البته هنگام نیاز باید به آنها اشاره کرد . اما موضوع اصلی نباید تحت الشعاع این مساله قرار گیرد ، زیرا شنونده خسته می شود .

-    برای پرداختن به موضوع ، درصورت امکان می توانید از داستان های کوتاه ، ضرب المثل ها واطلاعت جالب دیگر برای حمایت از موضوع اصلی استفاده کنید وبر جذابیت کلام ودرک بهتر آن بیفزایید .

-    سعی کنید حتماً از موضوع مورد نظر به اندازه کافی اطلاع و آگاهی داشته باشید تا با تسلط کامل درباره آن صحبت کنید .

-    به یادداشته باشید هر چه بیشتر مطالعه کنید ، بیشتر خواهید دانست وهر چه بیشتر بدانید و بیاموزید ، به جاهای بهتری می رسید.

-    وقتی از جنبه های گوناگون یک مساله آگاه باشید ، با اعتماد به نفس بیشتری راجع به آن صحبت می کنید و این حس مثبت خود را به شنونده نیز منتقل خواهید کرد.

-    با اشاره به ارزش واهمیت موضوع ، علت انتخاب خود را در پرداختن به آن بیان کنید ودرصورت لزوم جزییاتی که مرتبط با مساله باشند را نیز تشریح کنید.

-    دیگران را در بحث خود وارد کنید و این نظرات آنها نیز مطلع شوید ، چرا که اگر تا انتهای بحث پیش بروید ، امکان دارد نقاط کور ومبهمی برای شنوندگان ایجاد شده باشد و آنها فرصت ابزار عقیده یا سوال در آن موارد را نداشته باشند.

-    هرگز فکر نکید سکوت حضار دقیقاً به معنای تایید وهمراهی با گفته های شماست حتی اگر سکوتی نیز حکفرما شد ، سعی کنید با طرح برخی سئوالات در ارتباط با موضوع انها را به شرکت در بحث تشویق کنید.

-    از مکث های طولانی وتوپوق زدن جدا بپرهیزید؛ زیرا این گونه مواردنه تنها حاکی از عدم تسلط و آگاهی کافی شما نسبت با موضوع است ، بلکه هماهنگی وارتباط میان موارد را از میان می برد و در ضمن موجب حواس پرتی شنوندگان وخارج شدن رشته گفتار از دست شما می شود ، البته این کار نیاز  به تمرین دارد ، اما ضروری وممکن است.

-    توجه داشته باشید حتی عامی ترین مردم نیز قادر به درک میزان توانایی شما در بیان ،کلام ونحوه گفتار هستند. مردم همیشه به خود افراد توجه دارند نه به مدارک تحصیلی را نیز داشته باشید ، اما در انتقال مفاهیم ومقاصد مورد نظر خود ناتوان باشید ، موفقیتی کسب نخواهید کرد.

-    موارد فوقی ، نکاتی ساده اما مهم را به شما یاد آوری می کنند که با وجود ساده بودن نیاز به تمرین وصرف وقت دارند که ما امیدواریم شما نیز با رعایت آنها در زندگی اجتماعی وکارهای خود ، به موفقیت های روز افزون دست یابید.

1- در تصمیم گیری بهتر است با افراد آگاه متخصص وبا تجربه مشورت کنیم .

2- درباره تصمیمات گروهی یا خانوادگی بهتر است نظر تمامی افراد گروه را نیز جویا شویم .

3- برای اینکه تصمیم گیرنده خوبی باشیم، سعی کنیم خود آگاهی خود را افزایش دهیم .

4- درباره مسایل شخصی با حفظ و تقویت اعتماد به نفس ، اجازه ندهیم دیگران برای ما تصمیم بگیرند .

5- مسئولیت خود را به شخصه بر عهده بگیریم .

6- با مدیریت وکنترل هیجان های خود تصمیمات منطقی تری بگیریم ، همان طور که حضرت علی(ع) فرمود : « هنگام خشم ، نه تصمیم ، نه تنبیه ، نه دستور »

7- در تصمیم گیری های خود به تمام جوانب موضوع توجه کنیم .

8- سعی کنیم پیش از اجرای تصمیم خود پیامدهای مثبت ومنفی آن را بررسی کنیم . امتیاز بدهیم .

9- نگاه مثبت ، توام با تفکر وشناخت موجب می شود که تصمیم های درست تر و منطقی تر بگیریم .

10- فرصت تصمیم گیری را از دیگران به ویژه فرزندانمان  دریغ نکنیم وبه آنها اجازه دهیم در مسایل مربوط به خودشان تصمیم گیری کنند .

11- شهامت تصمیم گیری را در خود و دیگران تقویت کنیم .

12- عوامل موثر در تصمیم گیری مانند اطلاعت درست ، تاثیر فشار گروه ها ودوستان ، هنجارهای (جامعه ، فرهنگ ، مذهب) ورسانه های جمعی توجه کنیم .

13- به منظور جلب توجه فرزندان به پیامدهای هر تصمیم درباره مخاطره آمیزترین تصمیم های دوره نوجوانی با آنها گفتگو کنیم .

14- هدف گذاری در زندگی مقدمه تصمیم گیری است . به عبارت دیگر ، افرادی که اهداف کوتاه وبلند مدت خود را در کلیه شئونات زندگی مشخص کرده باشند ، راحت تر ومناسب تر تصمیم می گیرند .

15- مطالعه زندگی نامه انسان های موفق در عرصه های علم وادب واقتصاد و ... می تواند زمینه تصمیم گیری های مناسب تر را در فرد مهیا سازد .

1- مشخص کردن موضوع یا چالش : دراین مرحله موضوع یا مشکل را تعریق ومشخص می کنیم ودر مواقعی که فرصت لازم وجود دارد ، با یادداشت کردن موضوع اصلی وتقسیم کردن به اجزای تشکیل دهنده آن به ببررسی دقیق تر آن می پردازیم .

2- جمع آوری اطلاعات: در این مرحله تمامی راه حل هایی موجود را از طریق بارش افکار جمع آوری می کنیم تمامی راه حل ها –چه خوب وچه بد – که به ذهن مان            می رسد یادداشت کرده وهر یک را ارزش گذاری کرده یا نمره می دهیم .

3- بررسی عواقب هر انتخاب : دراین مرحله تلاش می کنیم تا با استفاه از نیروی فکر وتجارب ذهنی ونظرات دیگران به بررسی وپیش بینی پیامدهای مثبت ومنفی هر یک از انتخاب های خود در مرحله قبلی بپردازیم .

4- اجرای تصمیم گیری: دراین مرحله بهترین راه حل بررسی شده از میان انتخاب های قبلی را به مرحله اجرا می گذاریم وتصمیم خود را عملی می کنیم .

5- ارزش یابی دوباره: در این مرحله تصمیم گرفته شده را پس از اجرا ، ارزیابی می کنیم اگر به نتایج مفید ومثبت دست یافتیم نشانه آن است که تصمیم گیری ما درست وموفقیت آمیز بوده است ولی اگر به نتایج مورد نظر دست نیافتیم راه حل های قبلی را دوباره بررسی می کنیم تا تصمیم مناسب تری اتخاذ شود .